Wat gaat de tijd toch hard

Mijn dochter is in januari 2 jaar geworden en is inmiddels al een echte dame! Sinds haar geboorte is er in een rap tempo van alles veranderd. Dat dit zou gebeuren wisten we eigenlijk wel, want iedereen met oudere kinderen dan wij wist ons dit al te vertellen in de nodige clichés; “wat gaat de tijd toch hard”, “ze zijn zo snel al zo groot” & “geniet er maar van nu ze nog zo klein is”. Mijn tijd is inmiddels ook gekomen dat ik proefondervindelijke al deze clichés kan beamen. Die kleine dame van ons is namelijk zo klein niet meer. Ze heeft zich in de afgelopen 2 jaar van een kleine, schattige, hulpeloze baby getransformeerd in een slimme, handige, gezellige, kletsende peuter!

Wat er ook is veranderd zijn haar eetgewoontes. Zo zijn we gestart met borstvoeding en vanaf 6 maanden ging ze langzaam aan ook vast voedsel proberen. Dat dit een rotzooi oplevert zal voor iedereen wel duidelijk zijn. Lekker spelen met het eten, fijnknijpen, kneden, smeren, en lekker op de grond laten vallen. Joepie! Papa en mama zijn vertederd en ruimen dit achteraf wel op. Ik kan je inmiddels vertellen dat haar eetkunsten wel enigszins zijn verbeterd, maar het opruimen en poetsen moeten we nog steeds! En niet meer alleen rondom haar eetplek aan tafel, maar tegenwoordig kunnen we ook de rest van het huis definiëren als eetplek. Zo komen we nu kruimels van crackers tegen tussen het speelgoed, zitten er fruitvlekken op haar tv-kijk stoel, is er wel eens per ongeluk een beker sap omgevallen op de bank, en sta ik regelmatig op vertrapte stukjes ongekookte pasta die ze had gekregen om mee te koken in haar eigen keukentje… Lang leven de poetsdoeken en het schoonmaakmiddel!

Bijkomend voordeel van zo’n kleine grote peuter is dat ze het ook erg gezellig vindt om samen met mama te poetsen! Dus tussen de middag pakken we geregeld onze poetsdoeken en sponzen, maken we een sopje, en gaan we samen opruimen, stofzuigen en poetsen! Zo wordt schoonmaken ook voor mama leuk!

Rondom schoonmaken vindt ik het als moeder erg belangrijk dat ons huis, dat fungeert als zowel speelplek als eetplek van mijn dochter, niet alleen schoon en opgeruimd is, maar ook dat het veilig schoon is. Hiermee bedoel ik dat onze leefomgeving vrij is van schadelijke stoffen en chemicaliën die vaak in schoonmaakproducten zitten en lang aanwezig blijven in de lucht die we thuis inademen, op de vloer waar ze op speelt, de tafel waar ze aan eet, en op het speelgoed dat dagelijks uit de kasten wordt getrokken. Doordat we veilige en milde schoonmaakproducten gebruiken weet ik dat ik mijn dochter ook met gerust hart een poetsdoek kan geven om te helpen met schoonmaken, zonder dat ik er bang voor hoef te zijn dat er chemische stoffen aan haar handen komen van het sopje dat ik heb gemaakt. Deze bewuste keuze voor ecologische schoonmaakproducten geeft ons als ouders van een peuter een veilig en opgeruimd gevoel! 

Deze blogpost schreef ik voor BabyBeGood en vind je ook hier.  

Mama Green

Begin maart kwam Tamara Hijl van BabyBeGood bij mij langs om 4 duurzame babydozen langs te brengen. Niet omdat ik zwanger ben van een vierling maar omdat ik een "groene mama" ben geworden in het Mama Green team! In het kader hiervan mocht ik deze babydozen overhandigen aan 4 zwangere (aanstaande) mama's om hen op deze manier te informeren over de eenvoudige stappen die zij kunnen zetten op het gebied van groen ouderschap.

Mama Green is een project waar ik 100% achter sta en ik heb het als zeer waardevol ervaren om hieraan mee te mogen werken. Naast dat ik 4 (aanstaande) mama's een mooie babydoos kado mocht geven heb ik door de gesprekken met de mama's zelf ook een hoop geleerd over duurzaam en groen ouderschap. Daarnaast heb ik voor mijn gevoel via dit project weer een klein steentje bijgedragen aan het vergroenen van de wereld. 

De babydozen heb ik uitgereikt aan mama's uit Leiden, Delft, Amsterdam, en Texel. De overhandigingen vonden plaats in verschillende settings; bij mij thuis, in het cafe van de Ekoplaza, bij iemand op een verjaardagsfeest en in een vakantiehuisje. Na een korte voorlichting over het project heb ik aan de hand van de producten in de babydoos van alles met de mama's besproken, zoals speelgoed, babyverzorging, schoonmaakmiddelen, inrichting, klussen, cosmetica, & (borst)voeding. 

Achtergrond informatie Mama Green

Het project Mama Green is ontstaan vanuit een samenwerking tussen het project Een Veilig Nest van de organisatie Women in Europe for Common Future (WECF) en het initiatief BabyBeGood. 

Een Veilig Nest

Het WECF pleit voor een veiliger leefmilieu voor iedereen, en in het bijzonder voor vrouwen en kinderen. Een van hun projecten heet Een Veilig Nest (EVN; Project Nesting in het Engels). Dit project is "een bewustwordingscampagne om (aankomende) jonge ouders voor te lichten en van advies te voorzien hoe een veilige, gezonde en duurzame leefomgeving voor hun kind te creëren".  Een belangrijk aspect hierin is het bewust maken van mensen met betrekking tot de aanwezigheid van de vele chemicalien in producten en de risico's dat dit met zich mee kan brengen. 

BabyBeGood

BabyBeGood is een initiatief dat een duurzame & verantwoorde babydoos op de markt heeft gezet. Kortgezegd hebben zij een groene versie van de al bestaande 'blije boos' ontwikkeld, gevuld met biologische en fair trade producten voor baby's. Hiermee willen ze (aanstaande) ouders inspireren om verantwoorde en doordachte keuzes te maken ten aanzien van de leefomgeving en de opvoeding van hun kind(eren). 

Mama Green

Mama Green is een ‘mom to mom’ concept waarbij aanstaande moeders (en vaders) aan de hand van de babydoos worden geïnformeerd over de eenvoudige stappen die zij kunnen zetten op het gebied van groen ouderschap. De mama’s van het Mama Green team hebben de afgelopen maanden 50 BabyBeGood dozen ter waarde van €70,- (gratis!) persoonlijk overhandigd aan zwangeren door heel het land.

Waarom hebben vrienden met kinderen nooit tijd?

Deze column uit de Washington Post geschreven door Carolyn Hax kwam ik tegen op Facebook. Ik vond het zo'n herkenbaar geschreven stukje dat ik deze graag met jullie wilde delen op mijn blog. Aan het einde van de dag vraag ik me zelf ook wel eens af wat ik als thuisblijfmoeder nou zo'n hele dag heb gedaan terwijl ik de hele dag het gevoel heb gehad tijd & handen tekort te komen. Daarnaast is het ook wel een toepasselijk artikel aangezien het meteen verklaard waarom ik al een tijd geen blogpost heb geschreven ;-) 


Wil je reageren? Plaats dan een reactie onder deze blogpost. Je kunt me ook een email sturen via sprankels@hotmail.nl.

Een Sprankelend Schoon Huis!

Als mama wil ik uiteraard het liefste thuis zo’n schoon en veilig mogelijke omgeving voor mijn dochter creëren. Zeker nu ze lekker aan het tijgeren en ontdekken is. Alles wordt bestudeerd, vastgepakt, in de mond gestopt, aan gelikt, en mee geknuffeld. Vooral de zaken waar onze kleine boef eigenlijk niet aan mag zitten (zoals kabels en stopcontacten) en de plekken waar ze eigenlijk niet mag komen (zoals bij de trap en het wijnrek). Daarnaast smikkelt ze ondertussen al lekker van een bakje yoghurt, een stukje fruit, een boterhammetje, en lekkere rijstwafeltjes en babykoekjes. Uiteraard gaat dit samen met een hoop geklieder en gekruimel op kleding, tafel, grond en stoelen. Je raadt het al, als mama ben ik door de dag heen een hoop aan het opruimen, poetsen, stofzuigen, en dweilen. En ondertussen ook nog mijn dochter goed in de gaten aan het houden of ze lief aan het spelen en ontdekken is, of op gevaarlijke avonturen uit is. 

Ik moet eerlijk bekennen dat ik eigenlijk niet zo van het poetsen ben. Ik geef meestal prioriteit aan andere zaken dan aan opruimen en schoonmaken. Het verliep bij mij altijd in vlagen. Als de afwasstapel te hoog werd, de vloer echt te vies werd, of de badkamer niet meer zo fris rook dan sloeg de schoonmaakwoede toe en ging ik aan de slag. En dan deed ik het ook meteen goed, dan werd echt alles aangepakt, opgeruimd, en geboend, en daarna het liefst alles nog een keer. Nu we het ons kunnen veroorloven hebben we het zo opgelost dat er heerlijk luxe 1 keer in de week de allerleukste en beste huishoudelijke hulp van Delft @passies bij ons langs komt. 

Tegenwoordig met een kleintje in huis staat bijna elke dag de wasmachine wel aan, net als de vaatwasser. Ook moet er eigenlijk na elke lunch en na het avondeten wel gestofzuigd en/of gedweild worden. Het werk is eigenlijk nooit klaar, pffff. Toen Baby Be Good vroeg of ik het leuk vond om een aantal schoonmaakproducten van het merk Ecover uit te proberen en hierover te bloggen greep ik dit aanbod dan ook meteen aan. Per post ontving ik al snel een fles allesreiniger, een fles glas- en allesreiniger, en een zakje waspoeder. Dat komt allemaal wel goed van pas in ons huishouden tegenwoordig! 

Het merk Ecover kende ik al. In mijn studententijd deed ik af en toe als ik geld genoeg had boodschappen bij de natuurvoedingswinkel. Ik heb toen ook wel eens het wasmiddel en het afwasmiddel van Ecover meegenomen. Het bijzondere van het merk Ecover is dat hun schoonmaakmiddelen 100% biologisch afbreekbaar zijn en de flessen waarin het zit gemaakt zijn van suikerriet. Een stuk beter voor het milieu dus in vergelijking met schoonmaakmiddelen van andere merken. Het gebruik van het wasmiddel en afwasmiddel beviel toentertijd prima, maar de producten vond ik toch wel aan de dure kant om hier altijd gebruik van te maken. De allesreinigers die ik nu ontvangen heb zijn echter nieuw voor mij. 

Nieuwsgierig als ik was ben ik vandaag meteen aan de slag gegaan met de Ecover producten. De glas- en allesreiniger werkt als een spray die je moet aanbrengen en daarna met een vochtige doek wegpoetst, dit hoef je niet na te spoelen met water. Wat een handige manier van schoonmaken! Je hoeft geen sopje te maken in een emmer of in de gootsteen. Met de allesreiniger heb ik de vloer gedweild. Je hebt 1 of 2 doppen nodig op een halve emmer water stond er op de fles. Achteraf zou ik echter adviseren om eerder 1 dop dan 2 te gebruiken, want ik vond het nog vrij schuimend en geconcentreerd. Beide producten ruiken lekker fris en citroenachtig! Na de perfecte huismoeder te zijn geweest had ik gelukkig weer even tijd om wat anders te doen; met een kopje thee erbij lekker aan deze blog werken in een schoon huisje, wachtend tot mijn dochter wakker zou worden om mijn prachtige schoonmaakwerk in een paar minuten weer te veranderen in een kruimel, klieder, sapjes slagveld…. ;-) 

Tot slot wil ik nog even stil staan bij het gebruik van schoonmaakmiddelen als je een kleintje in huis hebt. Onlangs ontdekte ik namelijk dat de Women in Europe for Common Future (WECF) een schoonmaakgids heeft uitgebracht met tips voor het veilig schoonhouden van de omgeving waarin je baby speelt, slaapt, en eet. De chemicaliën die aanwezig zijn in sommige schoonmaakmiddelen kunnen namelijk een behoorlijke impact hebben op de gezondheid van je kindje dat extra kwetsbaar is voor schadelijke stoffen. De gids is een onderdeel van een project van het WECF genaamd ‘een veilig nest’. Naast de schoonmaakgids vind je hier ook de babyverzorgingswijzer en de speelgoedgids. 

Deze blog post vind je ook hier.

Een Sprankelend Interview

Het Moederfront heeft vandaag een interview met mij over het thuisblijfmoederschap gepubliceerd genaamd "Mijn verhaal: Annemarie"! Wat voel ik me vereerd! Het verzoek voor het interview kwam via mijn blog {SPRANKELS}, waar ik in juni van dit jaar mee ben begonnen. Ik vind het het echt heel bijzonder om te merken dat het schrijven van mijn blog weer tot allerlei nieuwe ontwikkelingen kan leiden!

Het team achter Het Moederfront wil graag "her- en erkenning en ondersteuning bieden aan moeders die de keuze hebben gemaakt om thuis te blijven bij de kinderen". Zoals je waarschijnlijk wel weet als je mij persoonlijk kent, of zoals je hier hebt kunnen lezen in mijn eerste Sprankel op deze blog, heb ik er na de geboorte van mijn dochter om meerdere redenen voor gekozen om gedurende haar eerste levensjaar thuisblijfmoeder te worden. Hierover gaat dan ook het interview. 

Tweet van Het Moederfront over het gepubliceerde artikel.

Ik heb het artikel natuurlijk van tevoren al door kunnen lezen, maar ik was toch wel heel nieuwsgierig om het vandaag snel online te gaan bekijken! En jullie zijn vast ook heel benieuwd naar het artikel, neem dus maar snel hier een kijkje! Veel plezier met lezen!

Ohja, ik ben ook wel erg benieuw wat jullie van het interview vinden natuurlijk! Dus als je het leuk vind om hieronder een reactie achter te laten dan lees ik die erg graag!

Verjaardags-Sprankel!

 

Onze mini baby wordt een mega baby! 

Vandaag is het precies een half jaar geleden dat ze geboren werd. 

Tijd voor taart!

Het voelt nu echt een beetje als een overgangsperiode van mini naar minder-mini. De bak van kinderwagen wordt nu eigenlijk toch echt wel een beetje te klein en soms is het ook erg saai als je de hele tijd maar op je rug moet liggen als mini, maar het liefst alles wil zien wat er om je heen gebeurd tijdens het wandelen of boodschappen doen. Maar de wandelwagen (voor de babytools-leken onder ons: ja, dat is weer wat anders dan de kinderwagen, klik maar op de link) is ook wel heel erg spannend omdat je als mini dan zoveel prikkels binnenkrijgt tijdens het wandelen door alles wat je nu kunt zien waardoor in slaap vallen niet zo goed meer lukt ook al ben je heeeel erg moe. En ook al kan het zitje in de ligstand, dat slaapt toch niet zo lekker als lekker languit in de wandelwagen!

Hetzelfde dilemma geldt voor de Tripp Trapp kinderstoel. Het leuke kuipzitje wordt nu toch wel een beetje aan de kleine kant maar zit nog wel heel erg lekker gemakkelijk. Toen mini nog heel erg mini was kon ze zelfs lekker even in slaap vallen in het kuipje. Dat gebeurt niet meer tegenwoordig, maar lekker meekijken in de keuken tijdens het koken terwijl je lekker kan hangen en de kat af en toe eens even kan begluren is ook wel fijn. Het kinderzitje daarentegen is ook wel erg leuk want de mini vindt het prachtig om zelfstandig rechtop te zitten en ze kan dan lekker makkelijk bij de tafel en alle spannende spulletjes die daar op liggen. Maar eigenlijk zit ze nog net niet stevig genoeg om lang rechtop te kunnen zitten, en papa en mama vinden het toch wel fijn als we iets langer aan tafel kunnen zitten om ook hun eigen bord leeg te kunnen eten...

Ook het omrollen wordt de gehele dag geoefend op het grote speelkleed in de woonkamer. Wat een knappe baby en wat kan ze al veel! Maar dat speeltje ligt toch wel wat verder weg dan gewenst en de mini kan er nog net niet bij. Frustratie! En als de mini terug wil rollen van buik naar rug wordt er ook hard geroepen want er is assistentie van papa of mama nodig! Want terug rollen van buik naar rug lukt nog net niet...

Mooi om mee te maken zo'n overgang van mini baby naar mega baby! Het eerste half jaar zit er alweer op. Er lijkt wel een eeuw voorbij te zijn gegaan, en tegelijkertijd lijkt het alsof het gisteren was dat ze geboren is...

Nu eerst maar eens taart eten!

Met slagroom. 

Research Sprankel: Babymassage als 'voeding' voor baby's!

Onlangs hebben mijn dochter en ik samen een cursus babymassage gevolgd. Afgelopen week was de laatste les en ik vond het zo waardevol dat ik hier een blog over wilde schrijven. Voorafgaand aan de cursus was ik vooral op zoek naar een leuke activiteit om samen met mijn dochter te kunnen ondernemen. Op de website van de cursus wordt aangegeven dat het de band tussen je baby en jou versterkt en dat je elkaar beter leert kennen. Daarnaast zouden de oefeningen bevorderend zijn voor "de gezondheid, groei en ontwikkeling van je kindje. Verder werkt de massage ondersteunend bij o.a. slaapproblemen, overstrekken, darmkrampjes, verkoudheid en huilen". Nou dat klinkt toch hartstikke goed, dat wilde ik wel leren! Bij het inschrijven voor de cursus ging ik ervan uit dat masseren gewoon heel fijn zou zijn voor mijn dochter en dat het gezellig zou zijn om iets samen te ondernemen. Als er daarnaast iets van deze beweringen uit zo komen dan zou dat alleen maar mooi meegenomen zijn.

Gedurende de cursus werd de orthopedagoog in mij toch eigenlijk wel nieuwsgierig naar wat er bekend is in de (wetenschappelijke) literatuur over de inzet van babymassage. Ik zag namelijk dat zowel thuis als tijdens de les mijn dochter genoot van de massage en hierna gemakkelijker in slaap viel, en vaak ook langer sliep dan normaal. Dit zag ik ook terug bij de andere baby's in de les als ze gemasseerd werden door hun mama's. Sommige baby's vielen zelfs heerlijk in slaap tijdens de les. Uiteraard werden er ook ervaringen uitgewisseld en zo hoorde ik dat bij sommige baby's de massage ook echt hielp bij krampjes, dat ze dieper sliepen, en dat de baby's zich er gewoon lekker door voelen. Daarnaast merkten alle moeders dat ze zelf ook heel ontspannen werden van het geven van de massage. Voor deze blog leek het me daarom leuk om een online zoektocht te starten en eens wat dieper te duiken in de achtergronden en literatuur over babymassage.

De cursus babymassage die wij gevolgd hebben is gebaseerd op de Shantala methode. Dit is een totale lichaamsmassage die in India gebruikt wordt bij de dagelijks verzorging van baby's, met name tijdens het bad- en slaapritueel. De Franse arts Frederick Leboyer heeft deze vorm van babymassage geïntroduceerd in Europa nadat hij een vrouw in India was tegengekomen die deze vorm van massage toepaste bij haar kinderen. Deze vrouw heette Shantala. Leboyer schreef tevens een boek genaamd "Shantala babymassage" waarin in de inleiding een heel mooie zin staat, namelijk: "Worden gedragen, gewiegd, gestreeld, vastgehouden, gemasseerd, zovele wijzen staan ons ter beschikking om een kind te voeden. Minstens even onontbeerlijk als vitaminen, mineralen en eiwitten". 

 Frederick Leboyer        Tiffany Field

Naast de naam van Leboyer kwam ik ook vaak de naam Tiffany Field tegen tijdens mijn zoektocht. Zij blijkt één van de grondleggers in het wetenschappelijk onderzoek naar babymassage te zijn en ook de oprichtster van een onderzoeksinstituut genaamd Touch Research Institute (TRI) dat geheel gericht is op onderzoek naar "touch therapy". Ze is vooral bekend geworden met haar onderzoeken naar babymassage bij te vroeg geboren baby's. Uit deze onderzoeken blijkt dat prematuur geboren baby's die gemasseerd worden 47% meer gewichtstoename laten zien en gemiddeld 6 dagen eerder naar huis mogen van het ziekenhuis in vergelijking met premature baby's die niet gemasseerd worden. Ook waren de gemasseerde baby's actiever, alerter en maakten ze meer contact met hun ouders. Uit verder onderzoek blijkt dat ook baby's die op tijd worden geboren - tussen 37 en 42 weken - profiteren van babymassage. Zo nemen ook zij sneller toe in gewicht en lengte. Daarnaast zijn ze alerter, meer geïnteresseerd in hun omgeving, hebben meer plezier in contact, en huilen ze minder. Ook scoorden ze op ontwikkelingstesten hoger op "oriënterend" gedrag en juist lager op "onrustig" en "depressief" gedrag. 

Al deze gevonden positieve effecten van babymassage worden toegeschreven aan fysiologische veranderingen in het lichaam. Door het masseren wordt bijvoorbeeld de concentratie van het stresshormoon cortisol verlaagd. Stress is in principe een gezonde reactie op gevaar. Maar te veel stress en daardoor een te hoog niveau aan cortisol op jonge leeftijd kan beschadigingen in de hersenen veroorzaken. Daarnaast kan het ook leiden tot ziekten op latere leeftijd, zoals angst- en slaapstoornissen, depressie en hoge bloeddruk. Het is aangetoond dat je door middel van lichaamscontact de stress bij je baby kunt reduceren en zo de aanmaak van cortisol kun onderbreken. Dit is met name in het eerste levensjaar erg belangrijk omdat dan het stresssysteem van de baby zich ontwikkelt. Het ervaren van veel stress kan er dan voor zorgen dat het stresssysteem erg gevoelig wordt en ze op latere leeftijd bij lichte stressfactoren als overmatig veel cortisol gaan aanmaken wat leidt tot gespannen of angstig gedrag, een snelle hartslag en ademhaling. Naast het verlagen van cortisol leidt masseren ook tot het toenemen van dopamine en serotonine niveaus. Dopamine wordt ook wel een "liefdesdrug" genoemd, en heeft invloed op een positieve stemming en positieve emoties, zoals plezier en blijdschap. Serotonine is juist kalmerend, slaapverwekkend en zorgt voor een veilig en zeker gevoel.

Diverse fysieke voordelen van babymassage zijn dus zelfs wetenschappelijk aangetoond. Maar hoe zit het dan met de bewering dat babymassage de band tussen ouder en baby versterkt. Dat lichaamscontact belangrijker is dan voedsel liet psycholoog Harlow natuurlijk al zien in de jaren '50 met zijn controversiële experimenten met rhesusaapjes - zie het filmpje hieronder (let op, het zijn geen lieflijke beelden). Het blijkt nu zo te zijn dat tijdens lichaamscontact het hormoon oxytocine vrijkomt in de hersenen. Oxytocine wordt ook wel het "mama-hormoon" genoemd omdat het een rol speelt tijdens de bevalling en borstvoeding, maar ook wel het "knuffelhormoon" omdat het vrijkomt tijdens aanraken, knuffelen, en vrijen en dus ook tijdens het geven en ontvangen van een massage. Oxytocine lijkt vervolgens weer een belangrijke rol te spelen in de vorming van een veilige hechtingsband tussen ouder en kind. Hoe de onderlinge relaties tussen gehechtheid, stress, lichaamscontact. hersenontwikkeling, en oxytocine precies in elkaar zitten moet echter nog ontrafeld worden in verder wetenschappelijk onderzoek. 

 

Concluderend na mijn zoektocht kan ik zeggen dat ik eigenlijk wel onder de indruk ben van wat babymassage allemaal te weeg kan brengen! Ik had van tevoren niet verwacht dat ik ergens tegen zou komen dat babymassage afgeraden zou worden of dat het negatieve effecten zou hebben. Maar ik had wel verwacht dat er minder duidelijke bewijzen zouden zijn voor de positieve effecten van babymassage. Vaak wordt babymassage toch gezien en gebruikt als een "alternatieve therapie" en wordt het niet gezien als een evidence based behandelingsmethode. Terwijl er toch redelijk wat onderzoek naar gedaan is! 

Gebaseerd op ten eerste mijn eigen ervaringen en ten tweede op de bevindingen zoals beschreven in deze blog, zal ik zeker iedereen aanraden een cursus babymassage te volgen mocht je dat overwegen! 

Nog een laatste opmerking. Mocht je interesse hebben in het volgen van een cursus babymassage in Amsterdam: mijn schoonzus geeft daar cursussen babymassage!

De eerste Sprankel!

Sprankels: blogs over gebeurtenissen, ervaringen, gedachten, lopende en nieuwe projecten, oftewel over de kleine en grote Sprankels in mijn en ons leven.


Op 5 januari 2011 werd ik de trotse moeder van  een prachtige dochter. Een overweldigende verrijking van ons leven. Ontzettend bijzonder om de onvoorwaardelijke liefde voor zo’n klein meisje te ervaren, om mee te maken hoe ze zich ontwikkeld, en het is heerlijk om met haar te knuffelen en grapjes te maken. Gelukkig gaat het hartstikke goed met onze dochter. Ze is vrolijk, goedlachs, nieuwsgierig, wil alles meemaken en beleven. Ook groeit ze goed en gaat alles met de borstvoeding. Maar het ouderschap brengt ook andere grote veranderingen te weeg in ons leven. Gebroken nachten, een beperkter sociaal leven (ook door onze verhuizing naar een andere stad), veel meer zaken moeten worden geregeld en van te voren gepland. Kortom, we zijn een totaal andere fase ingegaan in ons leven.
 

De laatste maanden van de zwangerschap hebben wij als behoorlijk heftig ervaren. Veel bezoekjes aan het ziekenhuis waarin CTG’s en echo’s werden gemaakt, bloedwaardes werden geprikt, bloeddruk gemeten, en urine werd onderzocht. Ik had zwangerschapsdiabetes en achteraf werd ook gesproken van het HELPP syndroom. Dit leidde tot twee ziekenhuisopnames en uiteindelijk een inleiding van de bevalling. Wat heerlijk om na maanden van zorgen onze dochter na eindelijk te kunnen zien en te kunnen vasthouden! En ondanks alle zorgen was ze kerngezond en had ze een mooi geboortegewicht! 

Tijdens de zwangerschap was ik al gaan nadenken over mijn werk. Wil ik nog wel 4 dagen in de week werken als onze dochter geboren is? Wil ik minder werken? En hoe gaan we dat regelen met de kinderopvang? Wil ik haar wel uit handen geven aan een kinderdagverblijf (kdv) of een gastouder? Ondertussen hadden we ons wel al ingeschreven bij een aantal kdv’s en gastoudersorganisaties. Ook hebben we kdv’s bezocht en zelfs een contract bij een kdv ondertekent. Maar toen het puntje bij paaltje kwam voelde ik me daar niet goed bij. Daarbij kwamen de twijfels die ik had over mijn werk. Na veel gesprekken met elkaar, onze ouders, en mijn werkgever hebben we uiteindelijk de knoop doorgehakt: het eerste jaar wil ik dolgraag fulltime voor mijn dochter zorgen.

Inmiddels zijn de eerste maanden, gevuld met het zorgen voor onze dochter, ontzwangeren, een nieuw ritme zoeken, elkaar leren kennen en van elkaar genieten, voorbij gevlogen. En wat nu… Het begint steeds meer te kriebelen om weer meer eigen activiteiten op te pakken en te ontwikkelen, nieuwe contacten te leggen en oude contacten te onderhouden, een oriënterende zoektocht naar eigen wensen en behoeften wordt opgestart. Wat wil ik gaan doen naast de zorg voor onze dochter, wat vind ik leuk en wat vind ik belangrijk. Vlak voor de zwangerschap ben ik verhuisd van Leiden naar Delft. Hoe ga ik deze voor mij nieuwe stad nog beter leren kennen. Kortom, hoe ga ik mijn nieuwe leven inrichten, dat door de verhuizing en de geboorte van ons kind zo is veranderd.

Daarbij komt Sprankels kijken. Om aan de ene kant om alle mensen die belangrijk voor mij zijn, maar die ik door alle veranderingen niet meer zo regelmatig spreek als vroeger, op de hoogte te houden van ons veranderde leven en alle bezigheden hieromheen. Aan de andere kant om nieuwe contacten te leggen en zelf te ontdekken wat mij inspireert.


Sprankels: blogs over gebeurtenissen, ervaringen, gedachten, lopende en nieuwe projecten, oftewel over de kleine en grote Sprankels in mijn en ons leven.